[1] Karon, una sa tanan ako magaagda nga ang mga pangamuyo, mga pag-ampo, mga paghangyo, ug mga pagpasalamat kinahanglan pagahimoon alang sa tanang tawo,
[2] alang sa mga hari ug sa tanang anaa sa hatag-as nga pagpamunoan, aron kita magakinabuhi nga mahusay ug malinawon, diosnon ug matinahuron sa tanang paagi.
[3] Kini maoy maayo ug pagakahimut-an sa panan-aw sa Dios nga atong Manluluwas,
[4] nga nagatinguha nga ang tanang mga tawo mangaluwas unta ug managpakakab-ot sa kahibalo sa kamatuoran.
[5] Kay adunay usa ra ka Dios, ug adunay usa ra ka tigpatiwala sa Dios ug sa mga tawo, nga mao ang tawo nga si Cristo Jesus,
[6] nga naghatag sa iyang kaugalingon ingon nga lukat alang sa tanan, nga ang panghimatuod niini nahimo na sa gitagal nga panahon.
[7] Alang niini ako gikatudlo nga magwawali ug apostol (ako nagasugilon sa tinuod, ako wala magbakak), aron sa pagpanudlo sa mga Gentil mahitungod sa pagtoo ug sa kamatuoran.
[8] Busa ginatinguha ko nga sa tanang dapit ang mga lalaki manag-ampo, nga managbayaw ug mga kamot nga balaan, nga sila walay kasuko o pakiglalis;
[9] usab nga ang mga babaye magmaligdong ug magbinuotan sa ilang pagpatahum sa ilang kaugalingon pinaagi sa pagpamisti nga maugdang, dili pinaagi sa buhok nga sinalapid, o sa bulawan o sa mga mutya o sa mahal nga sapot,
[10] kondili pinaagi sa mga maayong buhat, ingon nga maoy angay sa mga babayeng nagapadayag sa pagkadiosnon.
[11] Ang babaye kinahanglan magatuon sa hilum uban sa bug-os nga pagkamasinugtanon.
[12] Dili ako motugot nga ang babaye magpanudlo o magbuot sa mga lalaki; kinahanglan magpakahilum lamang siya.
[13] Kay si Adan mao ang una nga gibuhat, unya gisunod si Eva;
[14] ug si Adan dili mao ang gilimbongan kondili ang babaye mao ang gilimbongan ug nahimong malinapason.
[15] Ngani ang babaye mamaluwas pinaagi sa iyang pagpanganak, kon siya magapadayon sa pagtoo ug sa gugma ug sa pagkabalaan, nga inubanan sa kaligdong.